Khmer Story Lovers

 

 

 

Related Link:    

KhmerStoryLovers Facebook


 

 សំណួរផ្សេងៗទៀត៖

·       តើអ្នកចាប់ផ្តើមសរសេរដើម្បីអ្នកអានជាសាធារណៈតាំងពីពេលណា?

·       សូមរៀបរាប់ពីប្រវត្តិនិងចំណូលចិត្តក្នុងការអានរបស់អ្នក។

·       តើស្នាដៃតំណែងនិពន្ធរបស់អ្នកអាចចាត់ចូលក្នុងជំពូកអក្សរសិល្ប៍ខ្មែរប្រភេទណាដែរ?

·       តើមានភាពជំរុញចិត្តអ្វីខ្លះដែលផ្តល់ជាគំនិត (inspirationក្នុងការតែងនិពន្ធរបស់អ្នក?

·       តើអ្នកបញ្ចូលរឿងប្រវត្តិសាស្ត្រទៅក្នុងប្រលោមលោករបស់អ្នកដូចម្តេចដែរ?

·       ក្នុងនាមជាអ្នកនិពន្ធស្ត្រី តើអ្នកបានជួបការលំបាក ឬ ភាពងាយស្រួលអ្វីខ្លះដែរ?

·  ដើម្បីឈានទៅដល់ជោគជ័យក្នុងការតែងនិពន្ធ មានអ្នកអានសាទរនិងទទួលស្គាល់

    ស្នាដៃ តើអ្នកបានឆ្លងកាត់បទពិសោធន៍បែបណាខ្លះ? 

·  អ្នកមានអាជីពជាសាស្ត្រាចារ្យផ្នែកភាសាអង់គ្លេស៍  ហេតុម្តេចបានជាអ្នកសរសេរប្រលោមលោកជាភាសាខ្មែរ? 

· ឥឡូវសូមនិយាយអំពីសិល្ប៍វិធីក្នុងការនិពន្ធម្តង តើធ្វើយ៉ាងណាទើបអាចបង្កើតរូបារម្មណ៍នៅក្នុងចិត្តរបស់អ្នកអាន?  វិចិត្រករឬតន្ត្រីករ គេអាចបង្កើតរូបភាព ឬសូរសំលេងយ៉ាងស្តែង តែប្រលោមលោកមានតែអក្សរសោះ  ម៉េចក៏អាចទាក់ទាញអារម្មណ៍របស់គេដែរ?

· តើការនិពន្ធរឿងនីមួយៗត្រូវចំណាយពេលប៉ុណ្ណា?  តើអ្នកជួបបញ្ហាកង្វះខាតពេលវេលាឬទេ? ហើយបញ្ហានេះបង្កជាការលំបាកដល់ការនិពន្ធបែបណាខ្លះ?

· មានការព្រួយបារម្ភថា បច្ចុប្បន្ននេះមនុស្សខ្មែរ មិនសូវចូលចិត្តអាន ជាពិសេសអ្នកអានសៀវភៅប្រលោមលោកជាភាសាខ្មែរគឺកាន់តែខ្សត់  តើបញ្ហានេះបានធ្វើឲ្យប៉ះពាល់ជាអវិជ្ជមានដល់ការតែងនិពន្ធរបស់អ្នកឬទេ? 


សូមចុច link ខាងក្រោមដើម្បីអានចម្លើយ៖

http://khmerstorylovers1.yolasite.com/an-interview-with-bounchan-suksiri.php


 

 គតិគួរពិចារណា...

 

 

 


 

 

 សៀវភៅប្រលោមលោករឿង បណ្តាសា (Cursed)

មានតម្កល់នៅ បណ្ណាល័យជាតិ និង បណ្ណាល័យសាកលវិទ្យាល័យភូមិន្ទភ្នំពេញ

និងមាននៅបណ្ណាគារ IBC, បណ្ណាគារអង្គរធំ និង បណ្ណាគារ PBC

 

 

 

 

 

 

 
 

 

 ឯកសារទាំងឡាយនៅទីនេះ គឺសម្រាប់ប្រើប្រាស់ជាប្រយោជន៍ដល់ការសិក្សានិងការ ស្រាវជ្រាវបង្កើនចំណេះដឹងទូទៅរបស់លោកអ្នកដែលមានចិត្តស្នេហានិងលើកតម្កើង អក្សរសិល្ប៍ សិល្បៈ និងវប្បធម៌ខ្មែរ។

ឯកសារនៅទីនេះ មានទាំងជាស្នាដៃរបស់ជនជាតិខ្មែរនិងរបស់ជនបរទេស ដើម្បីផ្តល់ ឱកាសជូនលោកអ្នកបានសិក្សាស្វែងយល់ ប្រៀបធៀប អំពីទេពកោសល្យនិងផ្នត់គំនិត របស់អ្នកនិពន្ធ និង សិល្បករនានា។

សម្រង់ឯកសារទាំងអស់ ជាលក្ខណៈអត្ថបទ រូបភាព ឬសំលេង គឺជាកម្មសិទ្ធិបញ្ញារបស់ អ្នកនិពន្ធ អ្នកបោះពុម្ពផ្សាយ និងម្ចាស់ផលិតកម្ម ដែលបានបង្កើតនិងផ្សព្វផ្សាយស្នាដៃ ទាំងនោះចេញមក។ អ្វីដែលមានដាក់ជូននៅទីនេះ គឺគ្រាន់តែសម្រាប់ផ្តល់ជូនជាពត៌មាន ជាប្រយោជន៍ដល់ការសិក្សាស្រាវជ្រាវបង្កើនចំណេះដឹង ពុំមែនការធ្វើអាជីវកម្ម ឬ សម្រាប់ កែកំសាន្តអារម្មណ៍ទេ។

បើលោកអ្នកមានចិត្តគាំទ្រស្នាដៃទាំងឡាយណា សូមមេត្តារកជាវស្នាដៃទាំងនោះ ឬទាក់ ទងទៅអាស័យដ្ឋានរបស់ម្ចាស់ឯកសារ (បើមានភ្ជាប់ជូន)។

 

 

ខ្ញុំសូមលំឱនកាយ សម្តែងនូវសេចក្តីគោរព កោតសរសើរ និងថ្លែងអំណរគុណយ៉ាងជ្រាល ជ្រៅដល់លោកអ្នកអាន អ្នកនិពន្ធ និងអ្នកផ្សព្វផ្សាយទាំងអស់ ដែលបានថែរក្សាព្រលឹង អក្សរសាស្ត្រ និង វប្បធម៌ខ្មែរយើងឱ្យនៅមានជីវិត ទោះជាយើងបានឆ្លងកាត់កាលៈទេសៈលំបាកលំបិនសើ្ទរស្លាប់ស្ទើររស់ កន្លងមកបែបណាក៏ដោយ។

សូមឱ្យស្នាដៃនិងព្រលឹងអក្សរសាស្ត្រ សិល្បៈ និង វប្បធម៌ខ្មែរ បានគង់វង់ស្ថិតស្ថេរនិង លូតលាស់រីកចម្រើនរុងរឿងជាភិយ្យោភាព។

ដោយក្តីមេត្រីរាប់អានអំពីខ្ញុំ

ប៊ុនចាន់ ជ័យរាជ អភ័យសង្គ្រាម សុក្រសិរី 

(sbounchan@gmail.com)

 

 

Literature helps us grow, both personally and intellectually. It opens doors for us. It stretches our minds. It develops our imagination, increases our understanding, and deepens our power of sympathy. It helps us see beauty in the world around us. It links us with the cultural, philosophical, and religious world of which we are a part. It enables us to recognise human dreams and struggles in different places and times. It helps us develop mature sensibility and compassion for all living beings .... It enables us to develop perspectives on events occurring locally and globally, and thereby it gives us understanding and control. It is one of the shaping influences of life. It makes us human. Roberts (2003)

 

 

 Dear friends and fellow readers,

 

Thanks for dropping by for a visit! I hope you would find something interesting or learn something new from this site.

This website is dedicated to all Khmer literature lovers. You are welcome to pop in and have a look at some samples of my stories; read other stories, poems, song lyrics and memorable quotes; view some pictures and listen to some music.

 

I’ve been crazy about stories and music all my life. When I was a baby, my parents had to turn on a radio or a tape recorder to make me fall asleep. My early childhood fantasies evolved around my grandmother’s story telling every evening after dinner: Tunsay Jong Si Jek, A-kvak A-kven, Sobsith, Puos Kengkang, Puthsen Neang Kang-rey, Kjong Sunkh, Tib Sangva, Ream Ker, ... and so many more.

As soon as I was able to read, I buried my head in books. My favourite stories then were the Chinese Kungfu adventures (translated and published in Khmer). When I finished all the books in my family’s bookshelves, I started borrowing books from my classmates and schoolmates. During my high school years (in the 1980s), I spent most of my pocket money on illegal novels (stories published before 1975 and stories by contemporary anonymous writers whose works were hand-copied) that were rented out at illegal bookstores, and on illegal songs (produced before 1975; by singers like Sin Samut, Ruos Sereisothea, Paen Ron, Ung Nary, ... etc. ) which were sold at the black market. I would like to consider myself lucky to grow up in such interesting period of Cambodian history. Because I was deprived of easy access to the old era literature and music, I’ve learned to appreciate them more and greedily savoured them whenever I had the opportunities.

After years of reading other people’s stories, I started writing my own. The inspiration arose when I was so homesick and missed reading Khmer stories. I found writing fictions so enjoyable – to explore my imagination, to be involved in the world of my imaginary characters and their crises, to be able to decide some people’s fates, to twist and turn the events in the stories, to experience the power of language ... Oh, I couldn’t find other way of having more fun than writing stories. I laughed, I cried with the people I created.

I would like to thank those people who bought my books at the bookstores in Phnom Penh. I wish the books could be sold cheaper, but the cost for publishing them was so high that my family and I are dealing with an unprofitable business.   You may think I'm an old-fashioned person, but I love books (paper and ink form) and I want to share my stories with readers in a book form.  Hence, I really hope that those who bought my books did enjoy reading them.

Stories, songs, poems, lyrics, quotes, and images posted in this site are the properties of the respective authors, artists and producers. They are provided for educational purpose only.

If you wish to offer any comments, please contact me at sbounchan@gmail.com.

My salute and appreciation to all writers, publishers, and readers who have kept our Khmer literature spirit alive no matter what circumstances!

 

         Siri

(Suksiri Jayaraj Apeysangkream Bounchan)

 

 

 

 

 

 

 

 

Make a Free Website with Yola.